Bolletje is trots!

Na maanden samen oefenen, proberen en heel veel positief bekrachtigen werd ik vandaag enorm beloond voor mijn geduld.

Ik had me voorgenomen vandaag te gaan longeren. Eerst met een kaptoom, voor de warming-up en daarna met dubbele lijnen. Maar zoals wel vaker veranderden de plannen halverwege.

Storm (a.k.a. ‘Bollie’) heeft sinds hij terug is niet zoveel motivatie om wat te doen. Vooral aan rijden had hij een gruwelijke hekel en ondanks dat rechtrichten erg goed voor hem is vindt hij ook daar geen bal aan.

Sinds we met Parelli zijn begonnen heb ik zijn aandacht weer kunnen trekken en tegen de tijd dat we een aantal dingen onder de knie hadden had ik ook zijn interesse.

We bleven echter een beetje hangen, de oefeningen voerde hij uit maar er zat geen plezier of pit in. Wat wel nodig is om de hogere niveaus te bereiken zoals werken in Liberty, in vrijheid.

Een hele tijd geleden besloot ik daarom alle plannen even te laten varen en me alleen te focussen op het positief bekrachtigen van de kleinste dingen. Gaat hij voor me aan de kant als ik er langs wil? ‘Goedzo Bollie!’ Staat hij netjes naast mij stil als ik ook stil sta? ‘Knappe vent!’ Ook voor de meest kleine, goed uitgevoerde oefeningen beloonde ik hem uitgebreid.

En daar krijg je dus een vrolijk en gemotiveerd paard van.

Toen de warming-up vandaag klaar was bood hij zelf aan iets anders te gaan doen. ‘Weer een keertje oefenen?’ leek hij me wel te vragen.
Mijn touwhalster, lijn en carrot-stick had ik niet bij de hand dus gebruikte ik mijn longeerlijn en zweep. Toen hij op de minste gebaren al reageerde legde ik alles aan de kant en deed ik een dappere poging om Liberty te gaan doen.

We deden The Yo-Yo Game, The Porcupine Game en The Driving Game en allemaal alsof het geen enkele moeite kostte. Dit vond hij er zelf van:

IMG-20160115-WA0004

Een trotse Bollie dus en terecht!

Er kwam heel wat kauw- en gaapwerk bij kijken, nieuwe dingen kosten hem veel tijd om te leren onthouden en voor stress is hij ook vatbaar. Hij geeft dus zelf aan wanneer hij even moet ‘laden en opslaan’ en wanneer we weer verder kunnen. Omstanders denken vaak ‘wat een lui paard’, maar ik kan niet dankbaarder zijn dat hij durft te laten zien dat hij tijd nodig heeft en zelf kan aangeven wanneer hij verder wil.

Hoe anders was dat in het begin, toen ik nog wel eens een paar tanden in mijn arm had staan en zijn voorbenen kennismaakten met mijn schouder, armen en benen….

Boze Bollie begint steeds meer een echt zelfverzekerd en blij paard te worden, heerlijk om hem zo te zien!

#zoevanm